Rabbin Seni Terk Etmedi

      Unutur insan doğum sancısını kucağına aldığında bebeğini,iyileştiğinde hastalığını,kavuştuğunda özlemini,mutlu anlarda kederini.Unutur insan acısını gidereni,ilk unuttuğu O dur hep ilk sırt çevirdiği.

Unutmak insana verilen bir hediye belki doğru şeyleri unutmayı becerebildiğimizde,ama biz hep O nu unutuyorsak.Hiç özlediğiniz oldu mu bir derdiniz varken gözyaşları için de sığındığınız Rabbin sıcaklığını,iliklerinizde hissettiğiniz şefkati özlediğiniz oldu mu hiç ? Hani hepimizin vardır ya öyle zamanları,kimseyle konuşamadığımız dertlerimiz vardır bir damla göz yaşıyla Allaha havale ettiğimiz,üzerimizden koca bir yükün kalktığını hissettiğimiz zamanlarımız.İnsanlar içinde yalnız hissettiğimiz,kötü sözlerin kem gözlerin altında ezildiğimiz.En yakınlarımızla bile uzlaşamadığımız onlardan bile uzaklaştığımız,dünyaya geliş ve yaşayış amacımızı unuttuğumuz,kendimizi gerçekleştirmek bir yana dursun hayallerimizi bile hatırlamadığımız.Halbuki ne hayallerdi onlar geceleri uyutmayan,gündüzleri uzak noktalara daldıran,çoğu kimseyle paylaşılamayan,gerçekleşmesi için var güçle çalışılan Allaha yalvarılan.Sahi niye mutsuzuz biz ? Olmadı hayallerimiz diye mi ? E hani inanıyorduk biz hayrın ve şerrin Allahtan geldiğine.Hem güzel günlerde,bol nimet verildiğinde şükrettik mi de şimdi isyan ediyoruz.İlk unuttuğumuz o değil miydi azıcık kanımız bitlendiğinde.Hem biz bu dünyaya imtihan için gelmemiş miydik ?Hep mi güllük gülistanlık olacak sandık hayat? O zaman imtihan bunun neresinde ? Sabır neden yaratılmış ki ? Böyle zamanlar için değil mi ? Ya zorluktan sonra gelen ferahlık şükür sebebi değil mi ? İnsanlar arasında yapayalnız kaldığında,kendini ifade etme güçlüğü yaşadığında,mazlum olduğunda haksızlığa uğradığında bil ki Rabbin seni terk etmedi.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...