Mutluluk Bir Tercih Mi ?

             Düşünüyorum bazen,mutlu olmak bir tercih mi? Yada her yüzü gülen gerçekten mutlu mu ? En sevdiğim şeydir,insanları dinlemek ve de incelemek.

     Daha önce bahsetmiştim istanbul da bir aile sağlığı merkezinde çalışıyorum,hemşireyim.Her sosyo-ekonomik gruptan hastam var,çoğu mutsuz ve mutsuzluk sebeplerinden habersiz.Birlikte çalıştığım arkadaşlarımı inceliyorum bazen,ekonomisi iyi,evinde yardımcısı olan,kültürlü ve kendi ayakları üzerinde duran kadınlar.Dertlerini dinliyorum ve dertleniyorum çoğu zaman,ama bugünün konusu onlar değil bugünün konusu o yardımcı kadın sıfatıyla çalışan ablalar.Bir tanesi bizle birlikte asm de çalışıyor genel temizlik,çay,kahve işlerine bakıyor.Sürekli yüzü gülüyor,kendi halinde,işinde gücünde.Hiç şikayet ettiğini duymadım,hep çok şükür diyor.Çoğu zaman haksızlığa maruz kalıyor,gözlerinin içine içine bakıyorum iş bu diyor.Bir gün dayanamadım sordum gençliğini,ailesini yaşadıklarını ve özlemlerini.Aynı gülümsemeyle cevapladı çok şükür mutluyum dedi.Neydi aylık geliri çok yüksek olan bir kadının bulamadığı mutluluk,bu abla nasıl bulmuştu peki ? Zaman geçti samimiyetimiz ilerledi,üzgün bir anımda yanıma geldi sanki yaşadıklarımı hissetmiş gibi.Ben sormadan kendi anlattı bu sefer film gibi hikayesini.Zengin bir ailenin tek kızı,aynı zamanda en küçükleri kazan dibi.Babasının istemediği biriyle evlenince değişiyor tüm standartları,baba da bir yardım edip on laf söyleyenlerden,dolayısıyla yardım da kabul etmiyor ailesinden.Gerçekten çok zor şartlar altında çalışıyor taşmış,tıkanmış bir tuvaleti temizlemek gibi.Herşey insanlar için diyor gözleri ıslak ıslak,noldu ki diyorum 10 aylıkken yanlış tedaviden ölen oğlundan bahsediyor benim de gözlerim doluyor.Yani evlat acısını da tattın diyorum,öyle her şey insanlar için diyor yine aynı bilge tavırla.

Kendimi sorguluyorum sonra.Şükürsüzlüğümü,burun kıvırışlarımı,olmayan dertlerime sızlanışlarımı.Utanıyorum kendimden böyle anlarda,sanki gözlerim açılıyor,hayatımın güzellikleri bir bir önüme seriliyor.Bu arada o abla için üzüldüğümü sanmayın,o üzülmüyor ki ben üzüleyim hem üzülecek bir iş de yapmıyor.Namusuyla çocuklarının ihtiyaçlarını gideriyor,ben asıl kendim gibi dünyanın nimetlerine donandığı halde şükredemeyenlere üzülüyorum,siz ?

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Yorumlar

  1. Nargiza dedi ki:

    Tesaduf girdim sayfaniza
    Bir nefeste okudum
    Çok anlamlı ve doğru yazmissiniz

    1. guzellikhemsiresi dedi ki:

      çok teşşekür ederim hoş geldiniz aramınza

  2. pitircik dedi ki:

    Bende o sukursuz insanlardanim malesef. Cok duygulandim cok guzel bi yazi tebrik ederim.

    1. guzellikhemsiresi dedi ki:

      çok teşekkür ederim pitircik