Böyle Toplumun Topuna

 Bazen çok şey yapmak istersin ve hiç bir şey yapmadan öylece otura kalırsın.Kendini var edebilme telaşen daha çok saygın olma ve daha iyi bir yaşam standartına sahip olabilme arzunun ötesine geçemez.Bir şeyleri yapmak istersin neden yapmak istediğini bilmez bi halde.O kursa bu kursa gidersin orada öğrendiklerine kendinden hiç bişey katmadığın için daha eve dönüş yolunu yarılamadan unutursun öğrendiklerinin yarısını.Ruhun anlık mutluluklarla şımarır yeni bir öğretinin asla hayatına geçiremeyeceğin bir farkındalık oluşturması sebebiyle.Kitaplar alırsın daha 2 sayfa okumadan sıkılıp bir köşeye attığın.insanlar tanırsın uzaktan hayran hayran hayatına baktığın ve tanıştığın ilk anda yanından sıvışmaya çalıştığın.Beynimizi yemeye bizi hastalık hastası mutsuz bireyler yapmaya başladılar her köşe başından fırlayan şifacılar.Önce ne kadar mutsuz olduğumuzu sonrada bu mutsuzluktan nasıl kurtulmamız gerektiğini anlattılar.Onlar ceplerini doldururken bizim kalbimizde daha fazla boşluk oluşturdular.Kopardılar bizi yaradanın bağrından,herşey sende,her şey seninle mümkün dediler.Olmadı işte herşey benimle mümkün.Hani ben çok güçlüydüm ? Unutturdular bize el açıp dua eden bir kulun duası kabul olmasa bile teslimiyetinin verdiği huzuru.Unutturdular bize sadece köfte yiyerek bile mutlu olabildiğimiz çocukluğumuzu.Hep bir hız,hep bir yarış hep bir ben senden daha iyiyimi ıspatlama çabası.Hep onlar koydu kuralları.Kim Allah aşkına bu toplum ve nedir üzerimizdeki bu toplum baskısı.Sen birini sevmiş hayatına almışsındır sözü nişanı sorarlar,o biter düğün ne zaman derler sonra ilk çocuğu yap yaşın geçmeden der hayattaki en büyük başarısı bir erkeği kafalayıp evliliğe razı etmek olan insan azmanları.Hep onlar koyar kuralları,yeter be içimiz şişti sizin doğrularınızdan,yanlışlarınızdan.kendi yaptıklarına,geçmişine bakmadan hayvanca katledilen bir meleğin arkasından atar tutarlar,sonrası ben öyle demek istemedim vs gariban edebiyatı.Yok ben istesem de uyum sağlayamıyorum böyle toplumun kurallarına,onaylarına yada onaylamadıklarına.Kimseye zarar vermeden kendi sınırlarımla ben karar veriyorum yapılacaklara ve de asla yapılmayacaklara elimden geldiğince tabi.Sonrası dua ediyorum hayallerim için,çalışıyorum da,sonra mı? sonrası tevekkül.Ne olursa benim istediğimden daha güzel haliyle olur olmasa da vardır vermeyenin bir bildiği.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Yorumlar

  1. Elmas dedi ki:

    Hemşirelik öğrencisiyim. Bıkkınlığım, aileden uzakta olmaktan da, çevrenin bize sürekli dayattığı daha yüksek statü, daha çok para, daha çok ün isteğinden de. Daha dün gece kızlarla toplaşıp, tevafuk bu konuyu konuştuk. Her zaman kendimizden daha aşağıda olana bakmalıyız ki daha çok şükredelim ve amacımıza yönelelim. Evet en önemli şey belkide şu hayattaki amacımızın ne olduğu. Ne için yaşıyoruz? Daha çok para için mi? Saygınlık için mi? Din için mi? Bunlar çoğaltılabilir tabi ki. Belki amaçsız olduğumuz için ne okuduğumuz kitap, ne öğrendiğimiz bilgi işe yarıyor. Aslında her şeyi tamı tamına harika yazmışsınız. Bende bir şeyler söylemek istedim… Teşekkür ederim bu güzel yazı için!

    1. guzellikhemsiresi dedi ki:

      Bu güzel yorum için asıl ben teşekkür ederim meslektaşım Sizin konuşmalarınız üzerine güzel bir tevafuk olmuş hakikaten,ne diyim kalplerimiz birmiş demek ki,sevgiler.