Aldatan kim,aldatılan kim ?

            Uzun tırnaklarını deske ikinci kez vurduğunda kafamı kaldırıp karşımdaki kadına baktım.

–  Hemşire hanım,bir dakika özel konuşabilir miyiz ? Hiç tanımadığım bu kadının benimle konuşacak özel neyi olabilirdi acaba ? Kafamdaki düşüncelerle birlikte Onu da alıp boş bir odaya götürdüm.

Buyrun dedim o hala arkamızdaki kapıya bakıp tamamen kapalı olduğundan emin olmaya çalışırken.

– Ben dedi,vajinoplasti ameliyatı olacağım fakat bunun dosyama yazılmasını kesinlikle istemiyorum.Daha önce burada olduğum bir ameliyat sonrası yakınlarım sorduğu için bilgi verilmişti,şimdi yakınlarıma hiç bir surette ameliyatım hakkında bilgi verilmesini İS-TE-Mİ-YO-RUM.Son kısmı o kadar bastırarak söyledi ki aslında çokta ilgimi çekmeyen konu tam da ilgi odağım haline geldi.

– Doktorunuzla konuştunuz mu bunu ?

Evet,ona da söyledim,yakınlarıma özellikle erkek arkadaşıma bu konu hakkında kesinlikle bilgi verilmeyecek.Sizden ricam lütfen servisde ki diğer arkadaşlarınıza da söyler misiniz ameliyatımın gizliliği hakkındaki hassasiyetimi.

– Tamam,ameliyatınızın gizliliği konusunda size teminat verebilirim,kesinlikle kimseye bilgi verilmeyecek ama dosyanıza farklı bir şey yazamam.Hem zaten dosyaları hasta yakınlarına vermiyoruz.

– Erkek arkadaşım çok meraklıdır,muhakkak dosyaya bakmak isteyecektir.

– Merak etmeyin dosyanızı göremeyecek dedikten sonra odadan çıkıp deske diğer hemşire arkadaşların yanına döndüm ve onlara hastanın ameliyatının gizli tutulmasını istediğini ve asla hasta yakınlarına ameliyat hakkkında bilgi vermeyeceğimizi anlattım.Biz aramızda bunları konuşurken hastanın ameliyatını yapacak olan doktor geldi ve bilmediğimizi düşünüp bize hasta hakkında bilgi verdi ve gizliliği oda hatırlattı tekrar.Neyse doktor ameliyathaneye çıkarken ben ameliyat hazırlığı için hastanın odasına gittim.Damar yolunu açtıktan sonra giyinmesi için ameliyat önlüğünü verdim tam kapıdan çıkacakken seslendi 

  •   Memesinden kist alındı,kötü huylu bir kistmiş deseniz,olur mu ?

Benimle konuştuğundan emin olabilmek için arkamı dönüp ona baktım ve ciddiydi.

– Lütfen derken adeta boynunu büken masum bir çocuğa benziyordu.

Canım sıkıldı,neydi bu kadını bu ameliyatı gizlemek zorunda bırakan şey yada neden göğüs kisti aldırdığını söylememizi istiyordu,dikkat mi çekmek istiyordu ? Dünyada yaşayan insan sayısı kadar hikaye var ve ben asla bu hastamızı yargılamıyor sadece tedirginliğinin,gizeminin altında yatan sebebi merak ediyordum.

– Tamam dedikten sonra çıktım odadan.Hasta hazır dedim servis sorumlusu ebe hanıma.Az önce aradılar bir önceki ameliyat uzamış ameliyathane hazır değilmiş hastayı biraz geç alıcaz dedi ebe hanım.Kendisine ameliyatının biraz gecikeceğini haber vermek için odasına gittiğimde kapıyı tıklatmama rağmen gir cevabını alamayınca açıkcası endişelenmeye başladım.İkinci tıklatma sonucu cevap geldiğinde onu ağlar halde buldum.Yatakta oturmuş,dizlerini karnına doğru çekmiş ve kollarını dizlerinin etrafına dolamış halde hüngür hüngür ağlıyordu.Ağlayan insana dayanamam,hele ki yalnızsa.Hemen koştum yanına.

İyi misin ? Noldu ? Ameliyattan mı korktun ? Merak etme canın yanmaz,nasılsa narkoz alacaksın uyandığında her şey bitmiş olur .Ben konuşurken onun ağlaması hızlanmıştı.Kadına iyi değil kötü gelmişti sanki teselli çabalarım.Topuklu ayakkabıları,abartılı makyajı ve postişleri çıktığı için ufacık göründü bir an gözüme,küçük bir kız çocuğu gibiydi şimdi. Ağlaması biraz kesilir gibi olmuştu ki kafasını yasladığı dizlerinden kaldırıp baktı yüzüme,makyajı yokken ne kadar duru,ne kadar güzeldi.

Ameliyattan korkmuyorum,kaderimden korkuyorum.

    Haydaaa kız olayı tam acıklı bir türk filmine çevirmeye başlamıştı.

Neden korkuyorsun kaderinden ?

  – Boşver Dilek hemşire dedi yaka kartıma bakarak.

Tamam ben boşveririm ama ağlama sende yoksa arkamı dönüp gidemem.

Gerçekten umurunda mı ağlamam ?

– Umurumda,neden olmasın ki ?

  – Bilmem,işinim sonuçta senin ? Hergün onlarca hasta geliyor,gidiyor ve sen hepsiyle ilgilenemezsin. 

  – Haklısın,bir sürü hasta geliyor ama hepsi senin gibi ağlamıyor.Bir de ameliyat öncesi yalnız olman sanırım,dokundu bana.

    Kızın ağlaması bu son cümlemle birlikte tekrarlamıştı.İyi halt ettim diye kendi kendime sinirlenirken aklıma ameliyatının biraz geciktiğini söylemediğim geldi.Hem belki ağlaması kesilirdi.

– Ameliyathane henüz müsait değilmiş ameliyatın biraz gecikicek dedim kızın yüz hatlarını incelerken.

– Gecikse nolur ? Eninde sonunda olmayacak mı ?

–  Hala vaktin var,istemiyorsan ameliyat olma.

– Olmak zorundayım.

Neden peki ? Ağlaması durmuştu,sakinleşmişti artık.

– Çünkü erkek arkadaşım 

–  O mu istiyor ameliyat olmanı ? Soruyu sorduğum anda hatamı anladım.Erkek arkadaşı istese kız niye ondan gizlesin ameliyatı.

  -Hayır dedim ya o ameliyat olacağımı bilmiyor hiç bilmemeli de.O beni aldattı düğünümüze iki ay kala. O benim bildiğimi bilmiyor,aklı sıra kandırıyor beni.Biliyor musun gelinliğim bile haz cümlesini tamamlayamadan yine başladı ağlama krizi. Kendimi kıza yardım edemediğim için o kadar çaresiz hissediyordum ki benimde gözlerim dolmaya başladı.

 Ama işte bak barışmışsınız tekrar ne güzel dedim kendime bile inandırıcı gelmeyen yapay bir ses tonuyla.O sırada acaba benim başıma gelse ben ne yapardım diye düşünmeye başlamştım hatta şuan yazarken bile düşünüyorum ama neyse fazla düşünmeyeyim.

– Biliyo musun dedi yaşlı gözlerini gözlerime dikerek aslında ben onu kaybettiğim için hiç üzülmedim,ben hayat standartımın düşeceğini  düşündüğüm için üzüldüm ve beni bir daha aldatmaması için ameliyat oluyorum.Hele evlenelim de sonra naparsa yapsın,umurumda değil.

  Son cümleleri canımı sıktı cevap vermedim.Sonuçta herkes kendi tercihlerini yaşamak için geliyordu dünyaya ve iyi kötü kendi seçtiği yol olacaktı onun kaderi ve üzerinden seneler geçmesine rağmen düşünürüm hala acaba kim kimi kandırıyordu ? Aldatan kim,aldatılan kimdi ?

 

Bunlar da hoşunuza gidebilir...